Wandelen op mijn zielepad is kiezen om trouw te zijn aan mijzelf, wat ik voel, beleef, denk en mijn innerlijke waarheid de ruimte geef. Soms heb ik het helemaal mis… dan is oud zeer, een overlevingsmechanisme of een mindfuck mij te snel af. En dan sta ik weer op, neem mijn verantwoording. Er is weer een stap gemaakt en het leven wordt vervolgd.

Dat is een avontuur en een uitdaging. Soms pijnlijk en soms niet te doen. Ik weet wat de consequenties zijn van niks doen, het laten gebeuren, wrokkig worden, uitstellen en die ander de schuld geven… Deze route is mij bekend.